Choroba lokomocyjna

Każdy, albo prawie każdy z nas był w sytuacji pośpiesznego szukania torby foliowej, bo koleżance/koledze w drodze na wycieczkę zrobiło się niedobrze. O ile zdążymy podać siatkę wystarczająco szybko, problem ma tylko osoba, którą cały czas mdli i siedzi z folią przy twarzy, ale pozostali pasażerowie mogą odetchnąć z ulgą. Jeśli natomiast akcja ratunkowa nie powiodła się, może się okazać, że za chwilę będziemy zamknięci w puszcze, gdzie wszyscy współpasażerowie potrzebują torby foliowej. Można to nazwać wesołym autobusem, ale tylko oglądając to z zewnątrz. Zapachy towarzyszące wymiotom w zamkniętym pojeździe mogą „powalić” największego twardziela.

Choroba lokomocyjna jest chorobą, przez którą cierpi nie tylko osoba chora ale również osoby podróżujące razem z nią. Najczęściej występującymi objawami są: zawroty głowy, nudności, wymioty, spadek ciśnienia krwi, a także zwiększone pocenie się.

Z medycznego punktu widzenia najprostszym sposobem leczenia tej choroby jest unikanie środków transportu, w których cierpimy z powodu wymienionych wcześniej objawów. Paradoksalnie w dzisiejszych czasach jest to najtrudniejszy sposób, ponieważ o ile latanie samolotem, czy pływanie statkiem nie jest bardzo częste, to jazda samochodem, czy autobusem, jest sposobem podróżowania nie dającym się wyeliminować, o ile nie chcemy każdych wakacji spędzać w domu.

[quote align=”center” width=”100%”]Najskuteczniejszą substancją znoszącą objawy choroby lokomocyjnej jest dimenhydramina, występująca w popularnym Aviomarinie (tabletki do łykania lub tabletki do żucia). Minusem tego związku są działania niepożądane, przede wszystkim senność i otumanienie.[/quote]

Najskuteczniejszą substancją znoszącą objawy choroby lokomocyjnej jest dimenhydramina, występująca w popularnym Aviomarinie (tabletki do łykania lub tabletki do żucia). Minusem tego związku są działania niepożądane, przede wszystkim senność i otumanienie. Nie powinny tego leku stosować osoby, które muszą być aktywne w krótkim czasie po podróży. Na długie trasy, odbywające się np. nocą, nie jest to złe rozwiązanie, ponieważ nie męczy nas choroba lokomocyjna, a po podróży jesteśmy dodatkowo wypoczęci.

Osoby, którym działanie niepożądane dimenhydraminy uniemożliwiają jego stosowanie mają alternatywę w postaci preparatów zawierających kłącze imbiru. Są to preparaty bardziej naturalne, ziołowe, występują w preparatach takich jak: Lokomotiv i Avioplant. Niestety są one też mniej skuteczne w zwalczaniu objawów choroby lokomocyjnej.

Inną alternatywą dimenhydraminy są opaski i naklejki akupresurowe, ich działanie polega na masowaniu punktu znajdującego się na nadgarstku. Preparaty takie to: Avioopaski, Transway.

Wybór preparatów na chorobę lokomocyjną nie jest zbyt wielki, istnieją jednak pewne naturalne metody, które mogą pomóc w przetrwaniu długiej podróży. Osoba chora przed podróżą powinna zjeść lekki posiłek, tak aby się nie przejadać, ale też by nie była głodna. W trakcie jazdy samochodem najlepiej siedzieć na przednim siedzeniu, obok kierowcy, w samolocie w okolicy skrzydeł, a w autobusie, czy pociągu, jak najdalej od kół. O ile samochód jest naszym środkiem transportu, możemy uprzedzić kierowcę, iż agresywna, szybka jazda wzmaga objawy choroby lokomocyjnej. Wskazane jest trzymanie głowy prosto, w kierunku jazdy, nie powinno się także czytać, szczególnie ze wzrokiem opuszczonym w dół.

Jeśli jednak poczujemy, że już coś zaczyna się z nami dziać, a nie mamy możliwości przyjęcia leku, powinniśmy otworzyć okno, głęboko oddychać, napić się trochę niegazowanej wody, jeżeli te metody zawiodą, to znaczy, że musimy szybko szukać reklamówki!

Małgosia Niemczyk

malgorzata_niemczyk

mgr farm. Małgosia Niemczyk – absolwentka Wydziału Farmaceutycznego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, ze specjalizacją Fitochemia i Fitoterapia. Zainteresowanie ziołolecznictwem zrodziło się w niej już w latach dziecięcych, podczas oglądania bajek, o warzących lecznicze mikstury czarownicach. Jest otwarta na doniesienia medycyny niekonwencjonalnej. Swoją wiedzę wykorzystuje na co dzień w pracy w aptece. Osoba wesoła i towarzyska, muzyk amator (choć sąsiedzi nie podzielają jej pasji gry na skrzypcach). Każdy dzień, to nowe cele i nowe wyzwania.

Strona używa plików cookies. Korzystając z niej zgadzasz się z Polityką cookies.
Akceptuję
x